Maastricht.
Deze waterpoort ligt op ca. 50 meter ten westen van de Helpoort vlak bij de Pater Vink toren, en is vernoemd naar de Minderbroeders die in de 13de eeuw aan de St.Pieterstraat een klooster hebben gebouwd. hier verlaat de noordelijke Jekertak de stad Maastricht, er liggen in feite twee waterpoorten, maar een daarvan is gedeeltelijk dichtgemetseld omdat die Jekertak gedempt is. In 1229 gaf de hertog van Brabant toestemming om Maastricht met een stenen muur te omgeven. Vanaf dat moment gaan er qua werkzaamheden vlak na elkaar, maar mogelijk ook elkaar overlappend, in deze rustige hoek van Maastricht twee grote bouwwerken van start, te weten de stadsmuur en de kerk met klooster van de Minderbroeders, het kerkje was een romaans kerkje en veel kleiner dan de huidige ruime Minderbroederskerk, Waaraan ongeveer vijftig jaar later werd begonnen.
Waterpoort achter de Minderbroeders.
Rechts stuit de waterpoort aan op de eerste stadsommuuring, die uit het midden van de 13de eeuw dateert, links van de waterpoort staat de Pater Vincktoren die eerst toren ‘Achter die Swestern’ heette, deze had een strategische betekenis voor de verdediging van de waterpoort, die feitelijk de verbinding vormde tussen de eerste en tweede stadsommuring. In 1880 was slechts de onderste helft van de toren in ruïneuze toestand behouden. De toren werd in 1906 in romantische stijl gerestaureerd door architect W. Sprenger met de Wijcker Kruittoren als model, hierna werd deze genoemd naar pater Servatius Vinck, dit was een franciscaanse pater die beschuldigd werd van betrokkenheid bij een poging tot verraad in 1638. Aan de noordzijde is hij met den Minrebroeder muer verbonden door een schildmuur, aan de stadszijde versterkt door een boog van ± 3.60 M., bij een diepte van 1.17 M.
